اسم جامد و مشتق
اسم جامد از کلمه ی دیگری گرفته نشده است.
این اسم ها جامد هستند: قلم، سحاب (ابر)، جَبَل (کوه)، بَحر ( دریا)
اسم مشتق از کلمه ی دیگری گرفته شده است.
این اسم ها مشتق هستند. ( عالِم، معلوم، عَلیم، علّامه، أعلَم، معلِّم، متعلِّم.)
اسم های بالا از فعل «عَلِمَ» مشتق شده اند.
عَیِّن الأسماءَ المشتقّة: ( اسم های مشتق را معلوم کن)
نَهْر، شَمْس، قَمَر، مخلوق، ناس، دینار، حاکم، رَجُل، فِضَّة، تُفّاح، غُراب، معبود
اسم مشتق هفت نوع است :
1- اسم فاعل 2 - اسم مفعول 3- اسم مکان 4- اسم زمان
5- اسم مبالغه 6- اسم تفضیل 7- صفت مشبّهه.
اسم فاعل
اسم فاعل در فعل های ثُلاثی مجرّد بر وزن فاعل و اسم مفعول بر وزن مفعول می آید.
اسم فاعل «انجام دهنده کار» معنی می دهد و اسم مفعول بر عکس است یعنی کار بر آن انجام می شود.
به نحوه ساخته شدنِ اسم فاعل از چند فعل ثلاثی مجرد دقّت کنید:
کَتَبَ ک ا تِ ب کاتِب
نَصَرَ ن ا صِ ر ناصِر
حَکَمَ ح ا کِ م حاکِم
صَنَعَ ص ا نِ ع صانِع
عَیِّن اسم الفاعل: (اسم فاعل را معلوم کن:)
الف: ظَلَمَ (ظَلام- أظلَم- ظالم)
ب: عَلِمَ (عامِل- عالِم- أعلم)
ج: رَحِمَ (راحِم- رحیم- أرحَم)
اسم مفعول
به نحوه ساخته شدن اسم مفعول از چند فعل ثلاثی مجرد دقّت کنید:
فَتَحَ مَ ف ت و ح مَفتوح
حَمِدَ مَ ح م و د مَحمود
عَبَدَ مَ ع ب و د مَعبود
ضَرَبَ مَ ض ر و ب مَضروب
عَیِّن اسم المفعول : (اسم مفعول را معلوم کن.)
الف: سَمِعَ (مسموع- سامع- سمیع)
ب: غَفَرَ (غفور- مغفور- مغفرة)
ج: شَکَرَ (شاکِر- شکور- مشکور)
: آیا ساختن اسم فاعل و اسم مفعول در ثلاثی مزید فرق می کند؟
: بله فرق می کند. اسم فاعل در فعلهای ثلاثی مزید از فعل مضارع ساخته می شود.
حرفِ مضارعه (یـ ) را بر می داریم و به جای آن ( مُـ ) می آوریم. سپس یک حرف مانده به آخر، کسره می گیرد. مثال:
یُعلِّمُ = مُعلِّم یُصلِحُ =مُصلِح یُجاهِدُ = مُجاهِد یَنتَظِرُ= مُنتَظِر
اسم مفعول در فعلهای ثلاثی مزید به همان روشِ اسم فاعل ساخته می شود ولی یک حرف مانده به آخر، فتحه می گیرد. مثال:
یَنتَظِرُ =مُنتظَر یُقَلِّدُ =مُقَلَّد یُرْسِلُ = مُرْسَل یَعتَمِدُ = مُعتَمَد
1- عَیِّن اسم الفاعل:
مُستَخرَج- مَملوء- مُستضعَف- مُتَفَضِّل- مَشهود- مُغتَصَب- مُکَبِّر- مُجاهِد- مُصاحَب- مَصنوع- مُقاتِل-
2- عَیِّن اسم المفعول:
شاهِد- مُستَسلِم- مُبَشَّر- مُعتَمِد- مُشاهَد- مُرسَل- مُنذِر- مُعرِض- مُستَخرَج- مُشترِک- مُعتَرِض-
3- عَیِّن الترجمةَ الصَّحیحةَ:
1- مَخلوق: آفریننده- آفریده شده
2- رازِق: روزی دهنده- روزی خوار
3- مَحمود: ستاینده- ستوده شده
4- مُعتَمَد: اعتماد کننده- مورد اعتماد
5- مُنتَظَر: انتظار کشنده- مورد انتظار
6- مُبَشِّر: مژده دهنده- مژده داده شده
7- مُرسَل: فرستنده- فرستاده
8- مَستور: پوشاننده- پوشیده شده
9- کاتِب: نویسنده- نوشته
10- مقصود: قصد کننده- قصد شده
------------------------------ ----------------------------
اسم مکان و زمان بر وزن مَفعَل یا مَفعِل ( بر یکی از این دو وزن ) می آیند.
و همان طور که از نامشان پیداست بر زمان و مکان دلالت می کنند.
به نحوه ساختن اسم مکان و زمان دقّت کنید:
کَتَبَ = مَکْتَب : مکان یا زمان نوشتن
سَجَدَ = مَسْجِد : مکان یا زمان سجده
عَبَدَ = مَعْبَد : مکان یا زمان عبادت
نَزَلَ = مَنْزِل : مکان یا زمان نازل شدن
غَرُبَ = مَغْرِب : مکان یا زمان غروب
لَعِبَ = مَلْعَب : مکان یا زمان بازی
: عَیِّن اسمَ المکانِ و الزمان: (4 اسم)
محمّد- مَجلِس- مملوء- مُصافحة- مُستَسلِم- مُحرِق- مَدخَل- مَطبَخ- مکتوب- مَدّاح- مقصود- مؤمن- مَشرِق- مقلِّد
صفت مشبّهه
می توان گفت صفت مشبهه همان صفت ساده در فارسی است. مثال:
جَمیل: زیبا قَبیح: زشت خَشِن: زبر عَطْشان: تشنه
صَعْب: سخت کَسِل: تنبل شریف: شریف عَذْب: گوارا
وزن های مشهور صفت مشبّهه عبارتند از:
فَعیل: شریف فَعِل: خَشِن فَعْل: سَهْل فَعْلان: عَطْشان
صفت مشبّهه را در میان کلمات زیر پیدا کنید.
جمیل- ضاحک - مَشهَد- صَعْب- قَمیص- مغفرة- مَنزِل- استقبال- اِبنة- تَعِب- یَوْم- جَوْعان- بزّاز- حیاة- ثَلاثة- خَشِن- فَعیل- فَعِل- فَعْلان- فَعْل
اسم مبالغه
اسم مبالغه دو وزن مشهور دارد، که عبارتند از: فَعّال / فَعّالة
اسم مبالغه بر بسیاریِ صفت دلالت دارد.
مثلاً: صبّار: یعنی کسی که خیلی صبر می کند. علّامة: کسی که خیلی می داند.
به نحوه ساختنِ اسم مبالغه توجّه کنید:
عَلِمَ عـ لـ م عـَ لّـ ا مـ ة عَلّامة
غَفَرَ غـ فـ ر غـَ فّـ ا ر غَفّار
أمَرَ أ مـ ر أمّـ ا ر ة أمّارة
صَبَرَ صـ بـ ر صَـ بّـ ا ر صَبّار
تمرین: عَیِّن اسمَ المبالغة: مُکَبِّر- کَذّاب- مُتَحَمِّل- ذَهاب
--------------------- --------------------
اسم تفضیل
اسم تفضیل : معادلِ صفت برتر و برترین در فارسی است. به عبارت دیگر صفت هایی که دارای «تر» و «ترین» هستند معادل اسم تفضیل هستند.
اسم تفضیل بر وزن أفعل است و برای مؤنّث گاهی بر وزن فُعلَی می آید.
به نحوه ساختن اسم تفضیل توجّه کنید:
حَسُنَ = أحْسَن / حُسْنَی
کَبُرَ = أکْبَر / کُبْرَی
صَغُرَ = أصْغَر / صُغرَی
به ترجمه اسم تفضیل نیز دقّت کنید:
کَبیر: بزرگ أکبَر، کُبرَی: بزرگ تر، بزرگ ترین
صَغیر:کوچک أصغَر، صُغرَی: کوچک تر،کوچک ترین
تمرین: عَیِّن الترجمةَ الصحیحة:
الف: فریدٌ أحسَنُ الطُّلّابِ.
1- فرید بهترین دانش آموزان است. 2- فرید از دانش آموزان خوب است.
ب: فاطمةُ أصغَرُ مِن حبیبة
1- فاطمه کوچک تر از حبیبه است. 2- فاطمه کوچک است یا حبیبه؟
: فاطمةُ الکبری: فاطمه بزرگ تر/ القریةُ السُّفلَی: روستای پایین تر
نکته 1:
در ترجمه اسم های مبالغه از لفظ «بسیار» استفاده می کنیم.
(صَبّار: بسیار بردبار غَفّار: بسیار آمرزنده)
نکته 2:
گاهی اسم تفضیل ( بدون ال) شبیه فعل ماضی باب إفعال می شود. در چنین موردی باید به معنی جمله دقّت کنیم.
صادقٌ أحسَنُ التلامیذ: صادق بهترین دانش آموزان است.
صادقٌ أحسَنَ بِأصدِقائِهِ: صادق به دوستانش نیکی کرد.
نکته 3:
اسم تفضیل، دو معنی «تر» و « ترین» دارد. امّا اگر بعد از آن «مِن» بیاید، به صورت «تر» ترجمه می شود.
البحرُ أکبرُ مِنَ النَّهر: دریا بزرگ تر از رودخانه است.
اگر بعد از اسم تفضیل حرف « مِن» نیاید، معمولاً به صورت «ترین» ترجمه می شود.
أحسنُ طالبٍ: بهترین دانش آموز.